نگرش بیمار به زخم پای دیابتی اثر قابل توجهی بر بقاء بیماران دارد

 25 آوریل 2016- تحقیقات جدید روانشناسان بهداشتی نشان داده است که باورها و انتظارات افراد مبتلا به زخم پای دیابتی درباره ی بیماریشان دارای اثر مستقل و قابل توجهی بر بقای آنها است.

این مطالعه توسط محققان دانشگاه ناتینگهام رهبری شد، این مطالعه بر اساس تحقیقات قبلی در مورد تأثیر افسردگی بر نتایج بالینی ضعیف برای بیماران مبتلا به زخم دیابتی شکل گرفت.

 این تحقیق در طی بیش از پنج سال با مصاحبه با 169 بیمار مبتلا به زخم پای دیابتی انجام شد. یافته های  این تحقیق درمجله ی PLOS ONE  منتشر شد. نتایج این تحقیق درک خطر مرگ در این  بیماران را بهبود بخشیده و می تواند به درمانهای آتی برای بقاء بیماران کمک کند.

 افراد مبتلا به دیابت نوع 1 و 2 به دلیل آسیب اعصاب و تنگی عروق پا، مستعد ابتلا به زخم پای دیابتی هستند. آسیب ها و جراحت های کوچک درپای این افراد می تواند به زخم هایی عفونی و دیر ترمیم  تبدیل شده وگاهی منجر به قطع عضو یا حتی مرگ بیمار شود.

پرفسور  Vedhara  می گوید: ما می خواستیم این فرضیه که امید  به زندگی درافراد مبتلا به زخم پای دیابتی با توجه به باورهای منفی آنها درمورد علائم بیماریشان و نگرش َآنها در مورد مراقبت از پای خود کوتاه تر می گردد را بررسی کنیم.

 اطلاعاتی از قبیل نوع دیابت، کنترل قند خون، تعداد زخم های قبلی، اندازه و محل زخم، میزان عفونت درشروع تحقیق جمع آوری شد و بیماران پرسشنامه هایی را مورد باورها و میزان افسردگی خود تکمیل کردند. همه ی بیماران  تحت مراقبتها، درمانها و توصیه های مشابهی  قرارگرفتند، سپس درسال 2011  اطلاعات مربوط به مرگ ومیر و بقاء این افراد گردآوری شد(4 تا 9 سال پس از شرکت در این تحقیق).

پرفسور Vedhara  می گوید:  بررسی اطلاعات  گردآوری شده از 160 بیمار نشان  داد، 104 نفر از این افراد زنده بوده و56 نفر از آنان درگذشتند. میانگین  سن بیماران 61 سال بوده  و اکثر آنها به دیابت نوع 2 مبتلا بودند. اکثر بیماران قبلاً به زخم پای دیابتی مبتلا بودند و یک سوم از آنها در شروع مطالعه  دارای زخم عفونی بودند. اطلاعات روانشناسی نشان داد که این افراد به طور متوسط  دارای سطح  خفیفی از افسردگی بودند.

 پرفسور  Vedhara  درادامه  افزود: تجزیه و تحلیل های ما برای بررسی تأثیر اعتقادات  بیماران  بر پیش بینی بقاء آنها، پس از ابتلا به زخم پای دیابتی با درنظر گرفتن اثرات افسردگی و سایر عوامل بالینی که ممکن است بربقاء آنها تأثیر گذارد، انجام شد.

نتایج نشان داد اگر چه افسردگی  یک عامل پیش بینی کننده ی قابل توجه نیست، بیمارانی که باور دارند  زخم هایشان باعلایم  بیشتری همراه است،  سریعتر می میرند. این بیماران معتقد بودند که  زخم هایشان عواقب جدی تری برای ـنها به همراه خواهد داشت و تا مدتهای طولانی  ترمیم  نخواهند  شد. این موضوع آنها را مشوش می کند زیرا تصور می کنند کنترل کمی بر زخم ها و بیماری خود دارند. این نوع اعتقادات  و نگرش  در افرادی که با سرعت  بیشتری  در این مطالعه  در گذشتند، رایج بود. اگر چه تعداد افراد شرکت کننده در این تحقیق زیاد نبود و تحقیق بصورت مشاهده ای انجام گردید اما یافته های این تحقیق نشان داد اعتقادات منفی یک فرد  درمورد بیماریش همراه با سایر فاکتورهای بالینی ممکن است بر بقاء  افراد دیابتی مبتلا به  زخم پای دیابتی تأثیر گذارد.

 منابع:

PLOS ONE, 2016; 11 (4): e0153315 DOI: 10.1371/journal.pone.0153315

www.sciencedaily.com/releases/2016/04/160425100207.htm